jump to navigation

ஸ்ரீ தயா சதகம் – 64 December 14, 2007

Posted by sridharan in ஸ்ரீ தயா சதகம்.
trackback

அபாம் பத்யு: சத்ரூந் அஸஹந முநே: தர்ம நிகளம்
க்ருபே காகஸ்ய ஏகம் ஹிதம் இதி ஹிநஸ்தி ஸ்ம நயநம்
விலீந ஸ்வாதந்த்ரிய: வ்ருஷகிரி பதி: த்வத் விஹ்ருதிபி:
திசதி ஏவம் தேவ: ஜநித ஸுகதிம் தண்டன கதிம்

பொருள் – தயாதேவியே! திருவேங்கடமுடையான் உனது லீலைகள் காரணமாகத் தனது சுதந்திரத்தை இழந்து உன்னிடம் வசப்பட்டு நிற்கிறான். இதனால் அவன் செய்தது – ஸமுத்திரராஜனின் பகைவர்களை அழித்தான்; இராமனின் பெருமையை பொறுத்துக் கொள்ள முடியாத பரசுராமனின் புண்ணியம் என்ற விலங்கை அழித்தான்; காகாசுரனின் ஒரு கண்ணை நீக்குவது அவனுக்கு நன்மை என்று கருதி அழித்தான். இப்படியாக தண்டனை வழங்கும் செயலையும் நன்மை விளையும்படிச் செய்கிறான்.

விளக்கம் – கடந்த ச்லோகத்தில் தயாதேவியின் செயல்களால் ஸ்ரீநிவாஸன் தண்டிப்பது இல்லை என்று கூறினார். இந்தச் ச்லோகத்தில் அவன் அப்படியே தண்டித்தாலும் அந்த தண்டனை நன்மை அளிக்கும்படியாக உள்ளது என்று கூறுகிறார். இங்கு இராமாயணத்தில் இருந்து மூன்று உதாரணங்களைக் கூறுகிறார். கடலைக் கடப்பதற்காக வெகு நேரம் காத்து இருந்த ராமன், ஸமுத்திரராஜன் வராத காரணத்தால் கோபத்துடன், “இந்தச் ஸ்முத்திரத்தையே வற்றச் செய்து விடுகிறேன். வானரங்கள் அதன் பின்னர் மண் மீதே நடந்து போகலாம்”, என்று கூறி அம்பைத் தொடுத்தான். அந்த நேரத்தில் பதறியபடி ஓடிவந்த ஸமுத்திரராஜனைக் கண்டு சாந்தமானான். ஆனால் தொடுத்த ராமபாணம் வீணாகிவிடக்கூடாது என்பதால் அந்த அம்பை, ஸமுத்திரராஜனின் பகைவர்கள் மீது ஏவினான். இங்கு ஸமுத்திரராஜனை அபாம் பதி: என்றதைக் காண்க. இதன் பொருள் – புண்ணிய நதியின் கணவன் என்பதாகும். இவ்விதம் ஸ்வாமி தேசிகன் கூறுவதற்குக் காரணம் உள்ளது. கோபத்துடன் நின்ற ராமனிடம் ஓடி வரும்போது ஸமுத்திரராஜன தனியாக வராமல், கங்கை – யமுனை போன்ற தனது மனைவிகள் சூழ வந்ததாக வால்மீகீ கூறுகிறார். இதனை சுட்டிக் காட்டவே ஸ்வாமி இந்தப் பதத்தைச் சாமர்த்தியமாக அமைத்தார்.

இராமன் சீதையை மணம் முடித்து வரும்போது எதிரில் வந்த பரசுராமன் அவனை எதிர்த்தார். அப்போது இராமன் தனது வில்லை முறித்தபோது, அதனை எங்கு விடுவது என்று பரசுராமனையே கேட்க, அவரது வேண்டுகோளின்படி அவரது புண்ணியங்கள் மீதே தொடுத்தான். இதன் மூலம் பரசுராமன் மோக்ஷம் பெறத் தடையாக இருந்த அவரது புண்ணியங்கள் என்ற விலங்கு நீங்கியது. இங்கு பரசுராமனை அஸஹந முநி – பொறுமை இல்லாத முனிவர் – என்று முரணாகப் பதங்கள் இட்டு குறிப்பிட்ட சாமர்த்தியம் காண்க.

அடுத்து சீதையின் ஸ்தனங்களைக் கொத்திய காகாசுரனைப் பற்றிக் கூறுகிறார். இதனைக் கண்ட இராமன் ஒரு புல்லை எடுத்து, அதனையே ப்ரஹ்மாஸ்திரமாக ஏவினான். எங்கும் சுற்றிய காகம், இராமனின் திருவடிகளிலேயே சரணம் என்று புகுந்தது. ஆனால் தனது பாணம் வீணாகக் கூடாது என்பதற்காக, அதன் ஒரு கண்ணை மட்டும் பறித்தான்.

படம் – ஸ்வாமிக்கு ஸ்ரீநிவாஸன் இராமனாகவே தோன்றினான் போலும். இராமன், பெரியகோயிலில் சேவை ஸாதிக்கிறபடி (நன்றி – ஸ்ரீமாந் முரளி பட்டர்).

Advertisements

Comments»

No comments yet — be the first.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: